Apogeum łez / Apogge of tears

PL

zaglądając do serca
zobaczysz prawdę

sprawdzając duszę
ujrzysz nicość

czym jestem

stworem utkanym
przez purpulę i biel
jak te najczystsze pióra

a myśli i uczucia
zakosmacone w otchłani
szyderczego uśmiechu

promieni słońca
nie dotkniesz
jeżeli zgnieciesz
niewinną istotę


ENG

look into a heart
you’ll see the truth

chek soul
you’ll see nought

what i am

a creature cramed
by purple and white
like these the cleanest feathers

and thoughts and emotions
are shaggy in the limbo
of the sneer

you won’t touch sunbeam
if you’ll crush innocent being

LA VIDA

dlaczego serce tak drży
jak piasek ucieka przez palce
opada bezwładnie na ziemię

ręka uderza o stół
bezsilnością wyrywa słowa
z ust półprzymkniętych

człowiek nieugięty
maszeruje przez życie
jak cień pochłaniający światło

Czasami ludzie zachowują się jak idioci... Nie podchodzą do narzuconego im zadania jak dorośli, tylko jak dzieci.

Np. Pewna dziewczyna chciała przejść do kolejnej klasy. Zależało jej na tym, ale nie wiedziała jak się
zabrać do nauki. Brakowało jej motywacji. I co zrobiła?
Miała dwa wyjścia - nic nie robić i spieprzyć wszystko, albo wziąć się w garść i odnieść sukces.
Wszystko zależy od niej. Od jednego, z pozoru małego kroku.

Byłoby łatwiej, gdyby ktoś mógłby nią pokierować jak marionetką, prawda? Ale życie to nie bajka.
Życie jest jak teatr. Wszyscy co dzień odgrywają swoje role - udają, że wszystko jest w porządku, uśmiechają się, śmieją, a wewnątrz wszystko się burzy jak domek z kart.